FORMACJA DZIECI

dobry-pasterz

KATECHEZA DOBREGO PASTERZA – CZYM JEST?

Katecheza Dobrego Pasterza to metoda pozwalająca odkrywać Boga i Jego Tajemnicę wraz z dziećmi- obopólne korzyści, dla mnie to czas wzrastania w wierze:)

Powstanie Katechezy Dobrego Pasterza zawdzięczamy trzem kobietom:

Marii Montessori (1870- 1952), która po Kongresie Liturgicznym w Barcelonie w 1916r. została zaproszona do eksperymentu „ dom dziecięcy w kościele”, w ramach tego powstały pierwsze pomoce, n.p. do prezentacji Ołtarz.

Sofia Cavalletti (1917-2011) opracowała całość katechezy wraz z G.Gobbi. Sofia była biblistką, cenionym znawcą judaizmu -zasiadała w watykańskiej Komisji ds. Kontaktów Religijnych z Judaizmem. Nigdy nie pracowała z dziećmi, do czasu, gdy w rozmowie z małym chłopcem zadziwiło ją jego niesamowite zainteresowanie Biblią. W swoim mieszkaniu przeznaczyła 3 pokoje na atrium.

Gianni Gobbi (1919-2002) asystentka M. Montessori. Od 1954 roku zaczęła razem z Sofią Cavalletti opracowywać materiał dydaktyczny do wychowania religijnego dzieci. Sofia Cavalletti razem z Gianną Gobbi od połowy XX wieku opracowywały Katechezę Dobrego Pasterza na podstawie:

– obserwacji dzieci (materiał dydaktyczny został kilkakrotnie zmieniony pod wpływem obserwacji dzieci)

– wiedzy teologicznej (opartej na Biblii i Liturgii)

Wychowanie religijne pomaga dziecku zaspokoić podstawową potrzebę dziecka do życia w relacji. Katecheza Dobrego Pasterza pomaga dziecku nawiązać i ustalić relację z Bogiem, czyli „zawrzeć przymierze”. Z tego założenia wynika ogólne rozumienie życia religijnego, jako relacji z Bogiem, w Bogu i z braćmi. Nauczyciel/ katecheta/ rodzic nie przekazuje wiedzy religijnej, a wraz z dziećmi przebywa w atrium, gdzie toczy się życie duchowe. Atrium jest to miejsce, sala, które nazywamy też przedsionkiem kościoła,miejscem wzrastania wiary dzieci, przedsionkiem ich wiary. W odróżnieniu od kościoła, gdzie dziecko ogranicza się do słuchania i celebrowania, to w atrium, gdzie dziecko podejmuje różnego rodzaju działania, może doświadczać i przeżyć w sposób konkretny rzeczywistość transcendentną. W atrium dziecko buduje swoją autonomię, niezależność, ale także doskonali się poprzez działanie, wyraża wewnętrzne potrzeby, podejmuje własną aktywność, która prowadzi je do uporządkowania i kontroli nad sobą.

Cele atrium:

– stworzenie dziecku warunków, w których mogłoby słuchać orędzia Bożego, medytować Słowo Boże, żyć nim wg własnego rytmu, który jest inny od rytmu osoby dorosłej

– umożliwienie dziecku podejmowania pracy z tekstem, materiałem rozwojowym, która przeobraża się stopniowo w medytację i modlitwę

– umożliwienie pomocy w rozwoju życia religijnego dziecka

– przygotowanie dziecka do świadomego przeżywania liturgii w kościele

Posługa Słowa- metoda znaku

Wzorem nauczania o Bogu w Katechezie Dobrego Pasterza jest sam Jezus oraz słowo Boże zawarte w Biblii. S. Cavaletti zauważa, że ani Biblia, ani liturgia nie idą w kierunku definicji, abstrakcji czy komplikowania, gdyż ich język jest prosty, konkretny, esencjalny, dlatego wychowanie religijne, opierające się na języku biblijno – liturgicznym, nie wypacza tego, co przekazuje. Biblia opowiada historię, którą Bóg tworzy wraz z ludźmi, a liturgia pozwala żyć tą historią.

W Katechezie Dobrego Pasterza przedstawiamy dziecku cały tekst, a nie jego syntezę. „ Jeśli nie pozwoli się dziecku na kontakt ze źródłem, zabrania mu się pierwszego, najcenniejszego momentu doświadczenia religijnego i zmusza się je, by zaufało dorosłemu, który w dobrej wierze czyni tę syntezę”. Tworzenie syntezy i budowanie wyobrażeń (konceptualizm), to drugi etap w rozumowaniu, więc nie możemy od niego zaczynać.

Celem metody Katechezy Dobrego Pasterza jest pokazanie dziecku znaku, który może poznać w sposób konkretny, za pomocą zmysłów, kierując uwagę w stronę rzeczywistości, na którą sam wskazuje. Znak pozwala dziecku poznawać świat w sposób bezpośredni, doświadczając go, co jego niesamowicie ważne dla naszych dzieci, żyjących w świecie obrazu. W przypadku Znaków liturgicznych dziecko obserwuje połączenie wody z winem, polewa się rękę wodą na znak obmycia chrzcielnego, zapala świecę, wykonuje pojedyncze gesty eucharystyczne, wsłuchując się jednocześnie w słowa, które im towarzyszą.

Dlaczego metoda znaku? Znak pozostawia miejsce na własny wysiłek duchowo- intelektualny każdego człowieka, a sposób przyjęcia znaku zależy od odbiorcy w granicach przez niego wytyczonych. I tu zbliżamy się do kolejnej ważnej kwestii, którą kieruje się metoda Katechezy Dobrego Pasterza: Tajemnica dziecka, Tajemnica Boga, który mówi do dziecka w sposób tylko dziecku wiadomy. Nauczyciel, rodzic, katecheta odsuwa się w cień, by nie rozpraszać tej relacji swoją osobą.

W naszej Parafii prowadzimy Katechezę Dobrego Pasterza dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat oraz od 6 do 9 lat. Harmonogram zajęć znajduje się tu:

dzieci od 3 do 6 lat

dzieci od 6 do 9 lat

A co będziemy robić? Zgłębiać relację z Panem Bogiem poprzez : czytanie Słowa Bożego, poznawanie paramentów liturgicznych, gestów Eucharystycznych, zgłębianie geografii biblijnej, poznawanie przypowieści, celebrację np. Liturgii Światła oraz Zesłania Ducha Świętego, słuchanie proroctw.